Jak leczyć świąd skóry

Świąd skóry można leczyć i łagodzić różnymi metodami: preparatami miejscowymi, lekami ogólnymi, fototerapią i fotochemioterapią. Wybór metody terapeutycznej zależny jest m.in. od rodzaju świądu, jego nasilenia i lokalizacji.

Leczenie miejscowe świądu

Najlepsze efekty lecznicze uzyskuje się preparatami w postaci żelów, płynów, zawiesin i kremów. Preparaty miejscowe z mocznikiem działają przeciwświądowo, poprzez wiązanie wody w naskórku, dlatego stosuje się je np. w przypadku nadmiernego rogowacenia skóry. W przypadku lichenifikacji może zaistnieć konieczność stosowania środków keratolitycznych. Świąd towarzyszący zapalnym chorobom skóry najskuteczniej łagodzi się i eliminuje miejscowymi lekami przeciwzapalnymi, głównie preparatami kortykosteroidowymi. Niekiedy wystarczy wyłącznie stosowanie miejscowych środków znieczulających, jak polidokanol lub środków drażniących np. 0,5 % mentol czy 0,5 % kamfora, Miejscowe leki przeciwhistaminowe nie powinny być długotrwale stosowane, ponieważ mogą powodować alergię kontaktową.

Substancją skutecznie łagodzącą świąd jest kapsaicyna, naturalny alkaloid z papryczki chili, wcześniej stosowana w neuralgii po przebyciu półpaśca. Ponieważ środek wykazuje działanie drażniące, leczenie należy zaczynać od niskich stężeń, stopniowo je zwiększając od 0,025% do 0,1%. Z uwagi na duży koszt czystej kapsaicyny zalecane jest używanie standaryzowanych ekstraktów preparatu. Z nowych środków leczniczych na uwagę zasługują miejscowe inhibitory kalcyneuryny lub agoniści receptorów kannabidoidowych.

Leczenie ogólne świądu

Leczenie ogólne stosuje się w przypadku świądu uogólnionego lub silnego świądu miejscowego. W świądzie wywołanym uwolnieniem histaminy i w pokrzywce sprawdzają się natomiast leki przeciwhistaminowe, które nie mają działania sedatywnego, z kolei leki przeciwhistaminowe o działaniu uspokajającym – np. hydroksyzyna – rekomendowane są przy świądzie z towarzyszącymi zaburzeniami snu.

Na centralne przyczyny świądu działają niektóre leki antydepresyjne (amitryptylina, doksepina), neuroleptyki oraz leki przeciwpsychotyczne. Leki te jednak wywołują poważne działania uboczne, więc powinny być przepisywane z dużą ostrożnością i koniecznie po konsultacji z psychiatrą. Przeciwświądowe właściwości mają też leki przeciwdrgawkowe, takie jak  gabapentyna i pregabalina, Ostanie badania dowodzą, że w nerkowej przyczynie świądu jak również w innych postaciach świądu korzystne efekty lecznicze uzyskuje się terapią ogólną z użyciem antagonistów receptora opioidowego kappa. W zapalnych chorobach skóry z towarzyszącym świądem stosuje się m.in. kortykosteroidy, leki będące antagonistami receptora leukotrienowego i cyklosporynę.

Foterapia i fotochemioterapia w leczeniu świądu

Naświetlanie UVB, UVA, UVA/UVB UVA1 lub PUVA przynosi korzystne efekty w łagodzeniu świądu uogólnionego. Metoda jest rekomendowana w świądzie pochodzenia nerkowego i w świądzie u chorych na HIV/AIDS. Naświetlania odnoszą skutek u osób starszych w różnych chorobach skóry z towarzyszącym świądem oraz w uogólnionych postaciach świądu.

Sprawdź też:

Czym są włókniaki?

Włókniaki są łagodnymi nowotworami, powstającymi z tkanki łącznej włóknistej. Zmiany mają postać guzkowatych…

Czytaj artykuł

Jak leczyć świąd skóry

Świąd skóry można leczyć i łagodzić różnymi metodami: preparatami miejscowymi, lekami ogólnymi, fototerapią…

Czytaj artykuł

Główne przyczyny łuszczycy

Łuszczyca to przewlekła, nawracająca, zapalna choroba skóry o podłożu genetycznym. Obserwuje się jednak, że…

Czytaj artykuł